ได้ฤกษ์ย้าย blog ใหม่แล้วนะคะ เข้าไปเยี่ยมชมกันได้ที่   http://iam-toon.spaces.live.com  นะคะ  

Congratulation!! กับงาน Apple Pro Day: Remix 2007 ที่ทางเรา rgb72 ได้ขึ้นไปพูดหัวข้อเรื่อง Making a Web with a Mac ในวันนี้ ขอบคุณผู้เข้าชมที่ล้นหลามถึงแม้ว่าฝนจะตกในช่วงเช้า (ทีมงานต้องจอดรถและต่อ BTS กันอย่างตื่นเต้นเพราะกลัวไม่ทัน) *

 

หลังจากที่รอคลอดกันมาถึง 4 ปีเต็มๆ ก็สำเร็จอย่างน่าประทับใจภายในเวลาไม่ถึง 2 เดือน อันนี้ต้องขอบคุณทีมงานทุกคนที่ร่วมกันสร้างสรรค์ ทำ คิด กันอย่างเมามันส์

 

ปรากฏการครั้งใหม่ที่สนุก ระทึก และหยุดไม่ได้ กับ Show Reel ที่ทำโดยทีมดีไศน์เนอร์มืออาชีพ (หืม..ปลื้ม คับ ปลื้ม) ดูกี่ทีก็สนุกโดยเฉพาะตอนน้องหมา อิอิ...

 

เปิดตัวจดหมายข่าวจาก rgb72 ที่ให้ผู้รับได้รับรู้ข่าวสารความเคลื่อนไหวในวงการอินเทอร์เน็ตและ Online Marketing ต่างๆ จากทั่วโลกให้ได้รับรู้ก่อนใคร แปลและวิเคราะห์บทความ review เว็บไซต์ รวมถึงข่าว กิจกรรมของทาง rgb72 ด้วย (รับรองผู้รับไม่ผิดหวัง) ใครอยากรู้ว่ามีดีอะไรเข้ามาสมัครรับได้ที่นี่นะคะ www.rgb72.com

 

ตอนนี้กำลังฮิตมาก หลังจากที่เราทำ Blog ให้ลูกค้าหลายๆ รายเลยหันมาทำกันเองดูบ้าง ปรากฏว่ามีคนติดตามอ่านอยู่เสมอ (แอบมีมาขอทำรายงานด้วย...อิอิ) ให้ค่ะให้ ให้หมดทุกอย่างเลยเพราะคิดว่ามีอะไรอัพเดทก็แบ่งๆ กันไป ใน Blog จะมีเนื้อหาหลายๆ อย่างที่เป็นสาระเกี่ยวกับงานกราฟฟิค เทคโนโลยีใหม่ งานใหม่ๆ ของ rgb72 อยู่ ซึ่งพวกบทความต่างๆ แปลมาจากนิตยสารต่างประเทศหลายๆ เล่ม เลยรับรองได้ว่ารู้ก่อนคนอื่นแน่นอน!

 

 

วันนี้ออกไปหาลูกค้าทั้งวันเหนื่อยมาก...กลับมาถึงออฟฟิศก็หกโมงเย็นแล้ว พอนั่งที่โต๊ะปุ๊บ เปืด MSN ปั๊บก็มีคนมาเล่าให้ฟังเลยว่ามีคนลอกงาน rgb เรานี่ งง เลย 555 แต่ไม่เป็นไรเรื่องนี้ชอบ..ให้คนมาลอกงานเยอะๆ เราก็เหมือนเป็นต้นแบบ หรือเป็น trend setter ให้กับหลายๆ คนที่เป็นแฟนคลับเราได้ 555 แบ่งๆ กันไป * ยังดีที่สบายใจหน่อย ที่ Block และ Delete MSN ของคนที่จะมาทำให้เราปวดประสาทไปตั้งนานแล้ว(คนลอกงาน) เดี๋ยวนี้เลยไม่มีข้อมูลอะไรให้ต้องมาขำ หรือเครียดกะสิ่งอื่นๆ ที่ไม่ใช่เรื่องงานมากนัก อิอิ ถือเป็นโชคของเราไม่งั้นอาจมีอะไรมาสื่อสารทำให้เรารับรู้ (ทั้งๆ ที่ไม่อยากจะรับรู้ก็เป็นได้) นี่แค่ฟังคนอื่นมาเล่าก็ ok เพราะอย่างน้อยก็ดีใจที่มีคนเป็นแฟนพันธุ์แท้เราขนาดนี้ รู้กระทั่งเรื่องลอกงาน 555 แต่ดีใจที่ได้เป็น original * ช่วงนี้งานเยอะมากๆ ดีใจที่หลายๆ งานลูกค้าบอกจะเอาไปส่งประกวด ทำให้มีพลังขึ้นมาอีกเป็นกอง สู้ สู้ ช่วงนี้ Hot!!! *

 

Looneytunes!

ยุ่งๆๆ แต่ขอเข้ามาอัพเดทซะหน่อย ช่วงนี้งานเยอะชะมัดแต่ดีที่เดี๋ยวนี้ทีมดีงานสวย+เร็วทำให้มีกำลังใจสู้ต่อไป ผู้ช่วยคนใหม่จะมาอีกไม่กี่วัน ดีใจจังจะไม่เหนื่อยแบบนี้อีกแล้ว(มั๊ง) *ตอนนี้มีโปรเจ็คใหม่เต็มหัวไปหมดอยากได้เวลา เวลา แล้วก็เวลา 555 แต่โปรเจ็ค 2-3 อันที่คิดไว้นี้กำลังจะเกิดถ้าเกิดนะดังแน่ๆ หวังว่านะ บางทีไอเดียดีๆ มันก็มักจะมาตอนที่เราไม่รู้ตัว แต่พอมาถึงเราต้องรีบทำเลยไม่อยากให้มันผ่านไป...เลยเหนื่อยหน่อยแต่สนุกกันเสียหลักเลยล่ะ แล้วจะมาเปิดตัวให้ดู * 

ว่าด้วยความคิด
คนโง่ : ทำก่อนแล้วจึงคิด จึงผิดพลาดอยู่เนืองๆ ต้องเปลืองเวลาและความรู้สึก ตามแก้ปัญหาไม่สิ้นสุด
คนฉลาด : คิดมากก่อนแล้วจึงทำ จึงเพ้อเจ้ออยู่เป็นประจำ แม้ประสงค์จะทำดีทากแต่ทำได้น้อย เพราะเขม่าความคิดปิดกั้นความกล้าหาญ
คนเจ้าปัญญา : คิดไปทำไป จึงทำได้อย่างที่คิด และคิดพอดีที่ทำประหยัดพลังงานและบริหารเวลาได้เหมาะสม ลดความหลอนป้องกันความผิดพลาดขื่นขมและประสบความสำเร็จโดยไม่เหน็ดเหนื่อย

 

 

ว่าด้วยความโง่และความฉลาด
คนโง่ : ชอบคิดว่าตนฉลาดแล้ว จึงดักดานอยู่กับความโง่ของตนตามที่เป็น
คนฉลาด : ชอบคิดว่าตนโง่ จึงชอบแกล้งโง่ และมักโง่ได้สมปรารถนาในที่สุด
คนเจ้าปัญญา : ย่อมเห็นความโง่และความฉลาด ที่ซ้อนกันอยู่ และวิธีที่จะยกจิตสู่ปัญญายิ่งๆขึ้นไป จึงค่อยๆ หายโง่ และเลิกฉลาดโดยลำดับ

 

 

ว่าด้วยการจัดการกับปัญหา
คนโง่ : พอพบกับปัญหาอะไรก็โวยวาย ก่อให้เกิดปัญหาทางอารมณ์และความสัมพันธ์อีกหลายชั้น จึงยิ่งเสียหาย......
คนฉลาด : พอพบปัญหาก็วิเคราะห์ เป็นการใช้ความคิดแก้ปัญหา จึงมักติดบ่วงความคิด วนไปวนมา......
คนเจ้าปัญญา : พอพบปัญหาอะไรก็วางก่อน พอเป็นอิสระมีอำนาจเหนือกว่าปัญหาแล้ว จึงจัดการกับปัญหานั้นอย่างเหนือชั้น.......

 

 

ว่าด้วยความคิด!!!
คนโง่ : เห็นแต่ความชั่วร้ายของคนอื่น และโยนความผิดให้ผู้อื่นอยู่เรื่อย เป็นการทำมิตรให้กลายเป็นศัตรู ชีวิตจึงอยู่ในท่ามกลางอันตราย
คนฉลาด. : เห็นแม้ความชั่วร้ายในตนเอง จึงกล้ายอมรับความจริงและแก้ไขตัว ทำให้ตนดีขึ้น ทำให้แม้ศัตรูก็ยอมรับได้มากขึ้น ชีวิตจึงเจริญและผาสุกโดยลำดับ
คนเจ้าปัญญา : เห็นความชั่วร้ายสากล จึงเข้าใจทุกคนในทุกสถานการณ์ เห็น***ส่วนการบริหารคนที่เหมาะสม โดยไม่ทำร้ายคน แต่จะทำลายความชั่วสากลให้สิ้นไป จึงสนุกสนานในการบริหารเรื่อยไป......

 

 

ว่าด้วยการทำงาน
คนโง่ : ทำงานเพื่อเงิน จึงได้เงินมาอย่างยากเย็นและมักไม่ได้คุณค่าอื่นๆของงาน
คนฉลาด : ทำงานเพื่องาน จึงได้ผลงานที่ยิ่งใหญ่และได้เงินตามมาโดยง่าย
คนเจ้าปัญญา :.ทำงานเพื่อหยิบยื่นคุณค่าแก่สังคม เขาจึงได้ผลงานที่น่าชื่นชม เงิน ชื่อเสียงและมิตรมหาศาลย่อมตามมาเสมอ......

 

 

ว่าด้วยความเพียร
คนโง่ : มัวขยันในเรื่องไร้สาระ จึงมักพบปะแต่เรื่องไร้ประโยชน์ แล้วมักตัดพ้อว่า ทำไมทำดีแล้วไม่ได้ดี
คนฉลาด : มักขยันในเรื่องที่มีคุณมากมีโทษน้อย จึงได้ประโยชน์มากและมีโทษแทรกบ้าง แล้วมักบ่นว่าอุตส่าระวังอย่างสุดแล้วยังพบเรืองร้ายๆ อีก
คนเจ้าปัญญา : ขยันทำตนให้เหนือคุณและโทษ จึงบริหารสถานการณ์อย่างอิสระ ไม่ปรากฏเสียงตัดพ้อหรือบ่นว่าอีกต่อไป

 

 

ว่าด้วยความประสบความสำเร็จ
คนโง่ : รอให้ความสำเร็จมาหา อาจต้องรอหลายชาติกว่าจะพบซักครั้ง
คนฉลาด : เดินไปหาความสำเร็จ จึงอาจมีโอกาสพบบ้างแม้เหนื่อยยาก
คนเจ้าปัญญา : ปักหลักสร้างความสำเร็จ หากสร้างความสำเร็จแน่ๆ และเหนื่อยน้อยกว่า

 

ที่มา : www.dhammadelivery2.com

วันนี้วันแม่ เข้ามาอัพเดทสั้น ๆ เพราะว่าเหนื่อยและเหนื่อยมาก ๆ เรื่องงาน.. * วันนี้สรุปไปซื้อเครื่องซักผ้าใหม่ให้แม่ ซื้อต้นไม้ ไปกินข้าว (ไม่ได้เหมือนที่ plan ไว้เมื่อวานซะหน่อย) แต่ก็สนุกดีไปนั่งกินข้าวฟังเพลงเก่า ๆ (เก่ามาก...เพิ่งจะรู้สีกว่าเพราะมากเช่นกัน) ไปนอนและ ^ - ^

วันนี้วันที่ 11 สิงหาคม ยังไม่ถึงวันแม่ เลยถือเป็นวันของลูกก่อนแล้วกัน เพราะว่าวันนี้เราและน้องต้องมานั่งคิดว่าพร่งนี้จะทำอะไรให้แม่ดี แต่อาทิตย์นี้พลาดไป 1 อย่างแล้วคือ ไม่ได้ไปบวชเลย เนื่องจากอาการหวัด เสียงยังไม่มีพูดเหมือนเดิมเลยอาจจะกล่าวขอบวชหรือสึกไม่ได้ 555 *วันนี้โทรหาพ่อแต่เช้า บ่าย ๆ ออกไปหาหมอและเดินดูของนิหน่อย เข้า B2S ได้หนังสือมาอีก 1 เล่ม "ธรรมะ ทำไม" แต่ยังไม่ได้อ่าน แล้วก็หนัง 2 เรื่อง และ ธรรมะดิลิเวอรี่ 4 แผ่น จากที่ซื้อมาฟังแล้ว 3 แผ่นหนุกมาก ๆ เลยติดใจอย่างกับฟัง talk show แต่วันนี้ฟังเรื่องธรรมะกับครอบครัว บังเอิญมาก ๆ เป็นเรื่องเกี่ยวกับแม่ นั่งดูกันซึ้งกันทั้งบ้าน *เดินดูของไปมาอยากซื้อหลายอย่างให้แม่ (เหมือนแม่จะรู้ว่าพอบอดแยกได้อะไรแล้วจะได้ เลยบ่นหลายอย่าง) ทั้งเครื่องซักผ้าใหม่ / โต๊ะกินข้าวใหม่(ถามว่าเอามาทำไม ก็บอกว่า เอามาไว้จะได้นั่งกินข้าวสวย ๆ) งง เลย / แหวน / เงิน (อันนี้เปรยตลอด 555) เลยยังคิดกันอยู่ว่าจะซื้ออะไร * พร่งนี้เรามี plan จะพาแม่ไปเที่ยว ทำบุญ อยากไปมูลนิธิเทียนฟ้า เยาวราช แล้วอาจไป shopping สำเพ็ง แล้วกลับมาบริจาคโรงศพที่วัดหัวลำโพง และหาข้าวกินกัน (แลดูเยอะ) แล้วพรุ่งนี้จะมาอัพเดทว่าได้ทำอะไรตามแผนมากน้อยแค่ไหน *

 

Looneytunes

วันนี้ต้องขอขอบคุณทุก ๆ คนที่มาช่วยกันบริจาคเลือดเพื่อช่วยพ่อของเรานะคะ ซึ้งน้ำใจทุกๆ คนมาก * พ่อเป็นเนื้องอกในตับต้องรับการผ่าตัด แต่ว่าด้วยกรุ๊ปเลือด AB ที่อาจมีไม่พอใช้เลยทำให้เราและน้องสาวต้องวุ่นวายกันยกใหญ่เพราะเรากับน้องให้เลือดไม่ได้ น้ำหนักไม่ถึงเกณฑ์ เห็นหมอบอกว่าผู้หญิงต้อง 48 กก.ขึ้นไป ผู้ชายต้อง 50 กก.ขึ้นไป เลยต้องตระเวนโทรบอกข่าวเพื่อน ๆ ให้ช่วยกระจายว่ามีใครสนใจทำบุญบริจาคเลือดหรือเปล่า ปรากฏว่า -ทีมงาน ตลาดดอทคอม ขนกันมากว่า 10 คน ถึงแม้ว่าจะมีมาแล้วตกรอบ (บริจาคไม่ได้) บ้างแต่ทุกคนก็มาช่วยกันด้วยใจจริง ๆ ค่ะ นั่งทำงานกันอยู่กระเด้งกันออกมาเลย ซึ้งมาก ๆ -พี่บอย ก็มาร่วมบริจาคด้วย ขอบคุณมากๆ -เจ้านายของน้องสาวและทีมงานที่ ISUZU ก็มาร่วมบริจาค ขอขอบคุณอีกเช่นกันค่ะ -เจ้านายเราก็มาแต่พลาดรถติด เลยไม่ทัน ยังไงถ้าว่างก็เชิญนะคะ *ตอนนี้สรุป หมอบอกว่าต้องเลื่อนการผ่าตัดออกไปซึ่งจากเดิมจะเป็นพนุ่งนี้เช้า แต่ว่าหลังจากเอ็กซเรย์อีกทีขนาดของเนื้องอกใหญ่มาก เป็นเกือบ 2 ใน 3 ของตับ เลยยังไม่สามารถผ่าตัดออกได้ เพราะจะทำให้เกิดไตวายเพราะทำงานไม่พอ ตอนนี้จึงต้องรักษาโดยการใช้ยาอีกครั้งนึงเพื่อดูอาการ จึงจะสรุปอีกทีว่าจะผ่าตัดได้เมื่อไหร่ * ยังไงถ้ามีใครสนใจจะร่วมบริจาคเลือดกรุ๊ป AB หรือกรุ๊ปอะไรก็ได้นะคะ(หมอบอกว่าถ้าไม่ใช่กรุ๊ปเดียวกัน เค้าจะเอาไปแลกให้ที่สภากาชาด) ก็ยังสามารถมาร่วมกันช่วยเหลือได้อยู่นะคะ ที่โรงพยาบาลรามาธิบดี ใครสนใจติดต่อถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ 086-555-5799 นะคะ *

 

 

วันนี้มีแต่เรื่องดี ดี...แต่เช้ามาถึงที่ทำงานก่อนเจ้านาย 555 ดีที่ 1...สักพักลูกค้าโทรมาบอกข่าวดีว่าเราได้งาน อิอิ งานใหญ่ซะด้วย ดีที่ 2...สักพักลูกค้าอีกรายโทรมาบอกข่าวดี ว่าได้งาน ดีที่ 3 (ไม่อยากจะเชื่อภายในเวลา 1 ชม.ได้ฟังข่าวดี 2 ข่าว)... และวันนี้ก็ออกไปพบลูกค้าใหม่อีก 2 ราย ดีที่ 4...ประชุมยันบ่าย 2 เพิ่งจะได้ทางข้าวแต่มันส์มาก ทำให้มีพลังทำงานขึ้นมาอีกเยอะ ตอนนี้อะไร ๆ ก็ดีไปหมด ตัวร้อนนนนนไปหมดแล้ว เพราะไฟมันแรง 555*

 

 

ตั้งใจว่าจะเข้ามาอัพเดทตั้งแต่วันเสาร์ - อาทิตย์ - จันทร์ สรุปเป็นวันนี้ หยุดมาตั้ง 3 วันเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหกแต่ยังดีที่ได้ทำอะไรเยอะแยะ *วันเสาร์พาครอบครัวไป shopping อยู่บ้าน ดูทีวี กิน นอน มีความสุข *วันอาทิตย์พาพ่อไปทำบุญแต่เช้าที่สนามหลวง ไปไหว้ศาลหลักเมืองอยากให้พ่อหายป่วยเร็ว ๆ จัง ตอนแรกกะว่าจะไปนั่งรถรางเล่นกันแต่โชคไม่ดีทัวร์ดันลงเลยไปเดินเล่นสนามหลวง ที่นั่นเค้ามีงานกันมีขายของเยอะมาก ไปต่อกันที่ร้านข้าวแถวท่าช้างแล้วก้ shop กันต่อถึงบ่าย 2 ไม่ไหวแล้วส่งพ่อกลับไปพักผ่อนส่วนเรากับน้องสาว (ต่าย) ไปลุยกันต่ออีก 2 ที่ ด้วยความที่ยังไม่ค่อยสะใจกับการเดิน(กะเดินเอาโล่) เลยไปเดินกันต่อที่เซ็นทรัล ลาดพร้าว และดูหนังเรื่อง ตั๊ด สู้ ฟุต 555555 ตลกมาก ไม่รู้จะเล่ายังไงเลย และมาต่อที่สุดท้าย เมเจอร์รัชโยธิน.....เหนื่อย ขนาดเหนื่อยแค่ไหนนะก็ยังมาดูหนังต่อที่บ้านอีก *วันนี้ตื่นแต่เช้าไปทำบุญถวายสังฆทานเทียนพรรษากับที่บ้าน โชคดีจริง ๆ ได้ทำบุญติดกันเลย กลับมาวันนี้กินข้าว นอน กินข้าว นอน กินข้าว และกำลังจะนอนอีกแล้ว หุหุ วันนี้นับ ชม.การนอนได้ ก็เกือบ 20 ชม. เลยนะ 5555 * วันนี้มีโอกาสได้ฟังพระเทศ ในทีวี "ธรรมะดิลิเวอร์ลี่" เราชอบพระที่เทศน์ท่านนี้มาก ท่านเทศน์สนุก ตลก ขำ เข้าใจง่าย ไม่เบื่อ นี่คิดว่าจะไปหาซื้อ VCD รวมทุกแผ่นมาฟัง (ตอนแรกบอกน้องว่าจะมาโหลด น้องเลยห้ามไว้ว่า โห..ซื้อเหอะ ทำบุญ - -") ตั้งแต่ทำงานเกี่ยวกับวงการอินเทอร์เน็ต ไม่ได้ไม่ดีก็หาเอาจากในเน็ตทั้งหมด จนเป็นความเคยชิน มันก็จริงนะน้องเราบอกว่าขนาดจะออกกำลังกายเพื่อสุขภาพเล่นโยคะยังมาโหลดบทเรียนการสอนจากในเน็ตเลย แล้วจะได้ทำมั๊ยนิ *เทคโนโลยีทำให้คนความอดทนต่ำกันมากขึ้น ยิ่งมีสิ่งอำนวยความสะดวกเยอะ ก็ยิ่งทำให้คนเราขี้เกียจ เห็นแก่ตัว ไม่ค่อยมีสังคม (มีแต่สังคมที่เสมือนจริง) อันนี้เกิดขึ้นกับตัวเองบ่อย เรามีคนรู้จักที่แต่ก่อนเจอกัน โทรคุยกัน แต่ตอนนี้หลาย ๆ คนไม่ได้เจอกันมาเป็นปีแล้ว แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าห่างหรืออะไร เพราะว่าเจอกันใน MSN บ่อย คุยกันใน MSN ทำให้เราคิดไปว่ายังใกล้ชิดกันอยู่ วันนึงเราเคยคุยกับเพื่อนเราว่าปัจจุบันนี้เราสนิทกันในออฟฟิศ เราได้คุยกันเยอะจริงหรือเปล่า พอมานั่งนับกันจริง ๆ การพูดคุยกันมันน้อยมาก (หมายถึงใช้ปากนะ) แต่พูดกันด้วยนิ้วเนี่ยเยอะมาก เดี๋ยวนี้เล่นมุกกันยังเล่นใน MSN ขำก็ขำใน MSN ต้องคอยหาตัว อิโมติคอน แสดงอารมณ์ให้ได้เนียนมากที่สุด เหมือนหนึ่งพูดคุยกันจริง ๆ (บางทีเอาหน้าตัวเองทำเลย เพื่อนจะได้รู้ว่าเรารู้สึกยังไง ไปนั่น!) เดี๋ยวนี้ยุคไฮสปีด ขำกันใน MSN บอกรักกันไน MSn ถ้าจะเอาชัวร์ๆ ว่าพูดจริงหรือเปล่านะ ติด web cam ด้วยเลย 5555 คราวนี้รู้แน่ว่าอยู่ที่ไหน พูดจริงหรือเปล่า แต่เราอยากให้เทคโนโลยีเป็นตัวช่วยให้ใกล้ชิดกันมากขึ้น แค่เป็นตัวช่วยนะ เพราะว่ายังไงแล้ว คนเราทุกคนน่าจะอยากได้ความรู้สึก ถ้อยคำ ความใกล้ชิด การสัมผัสจากคนที่เรารักจริงๆ มากกว่า ไม่ใช่เสมือนจริง การที่เราให้เค้าแค่คำพูดใน MSN, SMS หรือ email มันไม่เท่ากับการที่เราได้สัมผัสกับเพื่อน หรือคนรักแค่ 1 วินาทีหรอก เพราะเราคิดว่าการรับรู้มันต่างกันน่ะ *

 

Looneytunes!!

 

 

ตอนนี้นั่งทำงานอยู่ หลังจากไฟดับมาประมาณ 1 ชม. พอมาต่อเริ่มไม่ค่อยติดแล้ว เลยขอแว่บมานั่งอัพเดท blog ก่อนซักครู่ ช่วงนี้งานที่ต้องเคลียร์ก็เยอะ งานที่จะต้องเสนอก็เยอะมากใช่ว่าจะว่างแต่ก็ขอเจียดเวลานิดนึง *ความทรงจำ คนเราพอได้อยู่สถานที่ที่หนึ่งเป็นส่วนมาก ใช้ชีวิต ทำกิจกรรม ก็มักจะเห็นอะไรเป็นความทรงจำไปเสียหมดมาคิด ๆ ดูมันก็มีแค่ 2 อย่างจะแกล้งลืม หรือจะจำเป็นความทรงจำที่ดี เฮ้อ...ไม่เอาและ เปลี่ยนเรื่อง *เขียนมาตั้งนานลบออกซะงั้น มีเรื่องแดจาวูมาเล่า เกิดกับตัวเองแต่เขียนไปได้จะจบอยู่แล้วรู้สึกเหมือนว่าจะเพ้อเจ้อ ไม่เอาดีกว่า กลับไปทำงานแล้ว มีงานต่อคิวอีกเยอะ สู้...สู้...*

 

^ - ^

*แด่คนที่เรารัก คนที่เราชอบ คนที่เราเกลียด คนที่เรากำลังจะรัก กำลังจะชอบ ฯลฯ ในอนาคต เรารู้ว่ามันอาจไม่ง่ายสำหรับใครบางคน แต่มันก็น่าจะไม่ยากเกินไป...มั๊ง*

 

จงยิ้มให้ความรัก และ รักต่อไปเถอะ
แม้ว่า . . . รักนั้นอาจไม่ใช่ที่หนึ่ง
จนกว่าที่เรา จะบอกกับตัวเองว่า . . .
"เราทนอีกต่อไป ไม่ได้แล้ว
เราเหนื่อยกับรัก ที่เป็นเช่นนี้เหลือเกิน"

อย่า . . . โทษเขา ที่ไม่ได้รักเรา
อย่า . . . โทษพรหมลิขิตที่ทำให้เราเจอกัน แต่ไม่ได้ทำให้เรารักกัน
อย่า . . . โทษหัวใจตัวเองที่ไปรักเขา
อย่า . . . โทษกาลเวลาที่ทำให้เราเจอกันช้าไป
จงมีความสุข และยิ้มให้กับสิ่งต่าง ๆ เถอะ

 

ยิ้มให้กับหัวใจตัวเอง ที่ไปรักเขา  . . .
เพราะอย่างน้อยหัวใจของเรา ก็ยังได้เรียนรู้กับความรัก

ยิ้มให้กับกาลเวลา ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป . . .
เพราะอย่างน้อย ก็ยังทำให้เราได้เจอกัน

เราควรดีใจไม่ใช่หรือ ที่อย่างน้อยเรายังยิ้มให้กับคนที่เรารักได้

 

(จาก forward mail นะคะ)

Looneytunes

หวัดดีค่ะ มาเจอกันอีกแล้วช่วงนี้ต้องเข้ามาอัพเดทบ่อย ๆ เพราะว่าพออัพเดทแล้วเห็นมีเพื่อน ๆ แอบเข้ามาสนใจ (ปลื้มมมมมม) วันนี้ตอนรอลูกค้าประชุมมีโอกาสได้ไปร้านกาแฟที่ settrade เลยขอเข้าไปดูหนังสือร้าน B2S ซะหน่อยไม่ได้ไปที่นั่นนานมากจนจำไม่ได้ รู้สึกดีเข้าไปได้หนังสือมา 2 เล่ม เล่มแรก "ธรรมะสบายใจ" โดย ววชิรเมธี (พระที่ตัวเล็ก ๆ ใส่แว่นที่เทศน์ดี ๆ มาก ๆ ) เล่นนี้ตั้งใจซื้อมาฝากแม่หลังจากที่ซื้อหนังสือที่แม่ชีศันสนีย์เขียนมาแล้วอ่านสนุก แม่ปลื้ม เล่มที่ 2 หนังสือเบาสมองลองอ่านดูแล้วฮามากเลยต้องซื้อมาต่อ " The Toilet หนังสือประจำส้วม" โดย เปิ้ล นาคร

 

ปรัญชาการทำงานและการดำเนิชีวิต (ของ ดร.เทียม โชควัฒนา ที่ในหนังสือเอามาเป็นตัวอย่าง)

คนเราหากมีความรู้น้อยต้องไม่ท้อถอยหรือเลือกงาน เพราะการทำงานคือหนทางเพิ่มความรู้และประสบการณ์

 

เรื่องราวทุกอย่างคนล้วนเป็นผู้สร้างขึ้น ดังนั้น ถ้าต้องการเรียนรู้สิ่งใดให้เรียนรู้จากคนซึ่งล้วนเป็นขุมทรัพย์แห่งความรู้และประสบการณ์

 

ทบทวนประสบการณ์จากของตัวเองและผู้อื่น และการศึกษาเรื่องราวรอบข้างจากคนและสิ่งรอบตัวในปัจจุบัน เป็นแนวทางให้เราวางอนาคตได้ถูกต้องแม่นยำยิ่งขึ้น

 

ในการทำงานต้องพิจารณาอยู่เสมอว่า งานไหนทำก่อน(เร็ว) งานไหนทีหลัง(ช้า) งานไหนต้องจริงจัง(หนัก) งานไหนต้องพอควร(เบา)

 

อยากประสบความสำเร็จในชีวิตการทำงานต้องพาตัวเองเข้าหางาน อย่าคอยให้งานเข้าหาตัว เพราะงานคือทุกอย่างในชีวิตที่เราต้องพากเพียรและทำตลอดไป

 

ทุกคนมีทั้งจุดเด่นและจุดด้อย คนเราจึงไม่มีใครเก่งทุกอย่าง เปรียบเสมือนเข็มที่มีปลายแหลมสำหรับเย็บได้แค่ด้านเดียว ฉะนั้น คนเราควรรู้และทบทวนจุดเด่นจุดด้อยของตนเองเสมอ

 

เมื่อได้เรียนรู้สิ่งใดแล้วหมั่นถ่ายทอดให้ผู้อื่นรับรู้ด้วยจะช่วยให้เราจำได้ดีขึ้น และเมื่อไม่รู้สิ่งใดก็อย่าอายที่จะถามเพราะจะช่วยให้เราได้รู้มากขึ้น ในขณะที่คนโอ้อวดตัวว่ารู้หมดแล้วแท้จริงคือคนที่ไม่รู้อะไรเลย

 

คนที่มีความรัก มีจิตใจดี และมองโลกในแง่ดี จะมีความสุขยิ่งกว่าสิ่งใด ๆ

 

ในการดำเนินธุรกิจ แบ่งปันผลประโยชน์ให้ผู้อื่นหรือสังคม ธุรกิจจะได้เจริญรุ่งเรืองขยายกิจการให้ใหญ่ขึ้นได้ เหมือนภาชนะที่มีน้ำเต็มแล้ว ตักน้ำออกไปทำประโยชน์ที่อื่นบ้าง ก็จะได้มีโอกาสตักน้ำเติมเข้ามาได้อีก จนในที่สุดก็อาจจะขยายภาชนะที่ใส่ หรือเพิ่มจำนวนให้มากขึ้นเรื่อย ๆ

 

ในการทำงานให้ยึดหลักว่า ทำเข้าไปเถิดสิ่งที่ว่ายาก เพราะยิ่งทำสิ่งที่ยากมากหรือหนักมากก็ยิ่งรู้มาก

 

 

ทั้ง 10 ข้อนี้เป็นข้อคืดที่เราอ่านแล้วประทับใจจริง ๆ อยากให้ทุก ๆ คนที่ได้อ่านบทความนี้ ถ้าใครยังไม่เคยเริ่มเปิดใจก็เริ่มซะตั้งแต่วันนี้นะคะ ทำทีละข้อก็ได้ของแบบนี้เราคิดว่ามันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเวลาที่เราใช้ทำ แต่มันขึ้นอยู่กับว่าคุณได้ทำมันหรือยังในตอนนี้มากกว่า.....ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ^ - ^

 

 

 

  

 

หวัดดีคับ ช่วงนี้ห่างหายไปนานไม่ค่อยได้เข้ามาอัพเดท blog ซักเท่าไหร่ วันนี้ฤกษ์ดีศุกร์ 13 เลยขอเข้ามาขำ ขำ ซะหน่อย จริง ๆ แล้ววันนี้ก็ยังเป็นวันทำงานที่ยุ่งอีกตามเคย (เพื่อน ๆ หลายคนจะเลิกคบแล้วเพราะยุ่งตลอด) แต่ว่า ยุ่งจริง ๆ นะ อิอิอิ *หลังจากที่เคลียร์งานและออกไปหาลูกค้าอีก 2 รายครึ่ง ก็เลยมาคิดกิจกรรมสนุก ๆ ให้เพื่อน ๆ ออฟฟิศได้อีกแล้ว กลับมาก็มานั่งดูโฆษณาอัพเดทกันตลกมาก ๆ ลองดูกันเอง http://www.adintrend.com/show_ad.php?id=1842 ขอย้ำว่าต้องกรอดูตรงผู้กำกับหลาย ๆ รอบจะช่วยเพิ่มความขำได้อีกหลายเท่าตัว เดี๋ยวนี้โฆษณาบ้านเราเน้นความฮาเป็นหลัก ฮากันเข้าไป มีบางชิ้นก็พยายามจะฮาแต่ไม่ฮา พยายามแล้วทั้งเสียงภาคทั้งฉากประกอบ เอ้าก็ดูกันไปช่วย ๆ เค้าหน่อย แต่โฆษณาหลาย ๆ ชิ้นก็สนุก ตลก ยกย่องทีมที่คิดจริง ๆ *วันนี้ตอนหัวค่ำ เจ้านายพาไปกินข้าว จิบเบียร์ ฟังเพลงกันที่ร้าน The Story พัฒนาการ โอ้โห บรรยากาศดีมาก ๆ ลมเย็น ร้านตกแต่งสวยความรู้สึกเราเหมือนเค้าจะแบ่งเป็นมุม ๆ เป็นโซน เราไปนั่งกันที่ริมสระว่ายน้ำ 4 ทหารเสือ (เจ้านาย เลขา อาจารย์ ลูกศิษย์) เม้าส์กันอย่างมันจนไม่รู้ว่าเสียงดังเกินไปหรือเปล่า เพราะเห็นเจ้านายบอกว่าโต๊ะข้าง ๆ หันมามองอยู่กลาย ๆ ดีจริง ๆ ที่วันศุกณืแบบนี้ได้ไปนั่งชิว ๆ (เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ชิว) เพิ่งจะกลับถึงบ้านตอนนี้นี่เอง *วันนี้เรามานั่งคิด ๆ กันกับเจ้านายและทีมว่าจริง ๆ แล้วไอเดียดี ๆ ที่บางครั้ง (ส่วนมาก) เราคิดได้มันไม่ได้อยู่ในห้องประชุม หลาย ๆ ไอเดียเป็นโปรเจคใหญ่ที่เรากำลังทำอยู่ตอนนี้ ก็เกิดจากการที่เราไปหาลูกค้าและนั่งรอประชุม 555 อ่ะ งง งง อ่ะดิ ว่าคิดได้ยังไง เราแค่คิดว่าบางครั้งพอเราได้เห็นอะไรเยอะ ๆ ได้เปลี่ยนบรรยากาศ เปลี่ยนสถานที่ คุยเล่น relax และไม่เครียดหรือตั้งใจคิดเนี่ย ไอเดียมันบรรเจิดอยู่เรื่อยเลย เดี๋ยวนี้เลยต้องคอยพกสมุดและจดและทำเลย ทิ้งเอาไว้นานความคิดมันจะบูด และจะกลายเป็นเพ้อเจ้อไปกันอีก *จริง ๆ แล้วคนที่คิดแล้วไม่ลงมือทำเลย หรือว่าคิดแล้วยังไม่กล้าที่จะทำต้องรอให้คิดไปเรื่อย ๆ คนพวกนี้จะเรียกได้อีกอย่างว่า พวกฝันหวาน ฝันมันเข้าไป ชาติจะได้เจริญมากกว่านี้อีก (แอบหัวรุนแรงอีกและ) เพราะฉะนั้นถ้าเราคิดว่ามันเจ๋งแล้ว หรือดีแล้วก็ลองลงมือทำสักครั้งจะได้รู้ว่าเราถูกหรือผิด ดีกว่ามานั่งคอยพูดว่า เนี่ยถ้าได้ทำคงจะสำเร็จแน่ ๆ หรือ บอกแล้วว่าความคิดนี้เวิร์ค (แต่ไม่ได้ทำนะ 555) โอยมาคุยเรื่องซีเรียสอีกแล้ว

" หมู หมึก กุ้ง หุง อุ่น ต้ม นึ่ง " โอย..ขนาดพิมพ์ยังยากเลย

" ไม้ขัดแตะแหกแตะแหกดูรูแตก "

เอาไป 2 ประโยคก่อน ได้แล้วมาบอกผลกันหน่อยนะว่าเป็นยังไงกันบ้าง คลายเครียด weekend นี้นะจ๊ะ.....จบ

 

Looneytunes

วันนี้ไปดูหนังมาเรื่อง พลอย ผลงานของเป็นเอกอีกแล้ววว ไม่อยากจะบอกว่าหนังสนุกมากแค่ไหน คือว่า...ดูไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไหร่ ติสแตกจริง ๆ ก็พอจะเข้าใจ concept ของมันที่ต้องการจะสื่อนะ แต่ว่าดูหนังแล้วยิ่งทำให้ งง เข้าไปใหญ่ แล้วก็มีคำถามมากมายที่ต้องมาถกกันกับน้องหลังดูหนังจบ เราเลยพูดกะน้องว่า ตกลงกรูเสียตังค์มาดูหนังมรึงนี่ กรูต้องมานั่งปวดหัวอีกเป็นวันหรอเนี่ย แถมยังทำให้ครอบครัวแตกแยกอีก (เนื่องจากความคิดไม่ตรงกัน 555 ) เรายังแอบคิดในใจต่อว่าถ้าไปดูกะที่ออฟฟิศ เราพอจะนึกออกว่าใครคือคนที่จะมีปัญหาให้คิดมากที่สุดที่ค่อนข้างมีความคิดที่แปลกๆ เหมือนกัน แต่ไม่แน่เค้าอาจเป็นคนที่ดูหนังเรื่องนี้รู้เรื่องลึกซึ้งที่สุดก็ได้ อิอิอิ * กลับมาถึงบ้าน ด้วยความข้องใจไม่รู้ขบ เลยมานั่ง search หาเรื่องย่อ หรือ comment ของหนังเรื่องนี้จากหลาย ๆ คนที่ได้ไปดูและมาเขียนไว้ 555 ดีใจที่เสียงส่วนใหญ่บอกไม่ค่อยรู้เรื่องเหมือนกัน T - T จริง ๆ โดยส่วนตัวเราชอบดูหนังฝรั่งเศสมากเพราะภาพสวยแต่บางครั้งเข้าใจยาก แต่เจอเรื่องนี่มึนเลย...แต่เราพอจะเข้าใจว่าหนังพูดถึงความรัก ที่ดูเหมือนจะยากที่จะเข้าใจแต่ว่าจริง ๆ แล้วมันก็เป็นแค่ความคิดของคน ที่ทำให้มันยากไปเอง ด้วยความคิดขิงตัวเอง ยิ่งคิดเท่าไหร่ก็ยิ่งมีผลกระทบไปต่าง ๆ นานา ทั้งที่จริง ๆ แล้วถ้าสมองเราไม่คิดวาดภาพไปต่างๆ หรือหาคำตอบคนเดียว หลาย ๆ เรื่องมันก็อาจไม่เกิดขึ้น (คิดว่าหนังน่าจะประมาณนั้น) *

เราชอบคำพูดที่พลอยกับวิทย์คุยกันมาก ๆ ว่า

   พลอย: รักมีวันหมดอายุด้วยหรอพี่

   วิทย์:   มี

   พลอย: เหมือนอาหารกระป๋องอ่ะหรอ

   วิทย์:   ไม่เชิง เพราะว่าอาหารกระป๋องยังมีป้ายติดวันหมดอายุ ไว้ที่ใต้กระป๋อง แต่ว่าความรักไม่มีบอก ต้องรอมาลุ้นกันเองว่าเมื่อไหร่หลังแต่งงาน!!!!

(กินใจริง ๆ เลยคำนี้) แต่หนังเรื่องนี้ก็มีขำ ขำ เยอะเหมือนกันนะ เช่นตอนแดงกับวิทย์ทะเลาะกัน แล้ววิทย์ถามว่า

   วิทย์:   นี่แดงเป็นเมนป่ะเนี่ย

   แดง:   ทำไมทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน วิทย์ต้องถามแบบนี้

   วิทย์:   ก็มันเป็นแบบนี้บ่อย ๆ

(5555 ธรรมชาติของผู้หญิงจริง ๆ เลย) เออ อีกอย่างนึงที่เราค่อนข้างชอบก็คือเพลงประกอบ กะว่าจะหาเพลงของคน ๆ นี้มาลองฟังบ้างแล้วจะมาเล่าให้ฟังนะ * เว็บไซต์ของ ploythemovie ก็สวยดีนะ เท่าที่รู้มาน่าจะเป็นบริษัทที่เป็นเพื่อนเจ้านายเราเป็นคนทำ ยังไงลองเข้าไปดูกันแล้วกัน http://www.ploythemovie.com/ *

 

Looneytunes....

 

 

ไม่ได้เข้ามาเขียนอะไรเลยเกือบเดือน 1 เดือนที่ผ่านมาต้องขอยคุณงานจริง ๆ ที่มีมากกว่าเวลา ทำงานจนมึนทั้งสนุก ทั้งเหนื่อย แต่ว่าทุกคนก็สู้ สู้ กันหมด เราเลยมีแรงฮึดอีกลูกใหญ่ 555 สู้ สู้!! อย่างน้อยตอนนี้ทุกอย่าวก็กำลังสวยงามมาก ๆ อย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน วันนี้วันหยุด อยากนอน ๆ ๆ ๆ ๆแล้วก็นอน แต่ว่าก็ยังมีงานที่ต้องทำเอกสารอีกตั้ง 2 ตัว และยังต้องม่นั่งคอย standby งานที่กำลังจะขึ้นอีก 1 ตัว สงสัยจะทำงานเอาโล่กันนะเนี่ยเรา......

.........

มีเด็กน้อยคนหนึ่งที่ สีหน้าแสดงอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก
พ่อของเขาจึงให้ตะปูกับเขา 1 ถุง
และบอกกับเขาว่า ”ทุกครั้งที่เขารู้สึกโมโห หรือโกรธใครสัก คน ให้ตอกตะปู 1 ตัวเข้าไปกับรั้วที่หลังบ้าน”
วันแรกผ่านไป เด็กน้อยคนนั้นตอกตะปู เขาไปที่รั้วหลังบ้านถึง 37 ตัว และก็ค่อยๆ ลดจำนวนลงเรื่อยๆ
ในแต่ละวันที่ผ่านไป ก็ลดจํานวนลง น้อยลง น้อยลง
เพราะเขารู้สึกว่า การรู้จักควบคุมอารมณ์ของตนเองให้สงบ ง่ายกว่าการตอกตะปูตั้ง เยอะ

 และแล้ว... หลังจากที่เขาสามารถควบคุม ตนเองได้ดีขึ้นใจเย็นมากขึ้น
เขาจึงเข้าไปพบกับพ่อ และบอกกับพ่อของเขาว่า เขาสามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้แล้ว
ไม่มุทะลุ เหมือนแต่ก่อนที่เคยเป็นมา

พ่อยิ้ม และบอกกับลูกชายของเขา ว่า...
”ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงเจ้าต้องพิสูจน์ให้พ่อรู้  โดยทุกๆ ครั้งที่เขาสามารถควบคุมอารมณ์ฉุนเฉียวของตนเองได้
ให้ถอนตะปูออกจากรั้วหลังบ้าน 1 ตัว ทุก ครั้ง”

 วันแล้ววันเล่า เด็กน้อยคนนั้นก็ค่อยๆ ถอนตะปูออกทีละตัว จาก 1 เป็น 2 ... จาก 2 เป็น 3
จนในที่สุด ตะปูทั้งหมดก็ถูกถอนออก จนหมด
เด็กน้อยดีใจมากรีบวิ่งไปบอกกับพ่อเขาว่า “ฉันทำได้ ในที่สุดฉันก็ทำจนสำเร็จ !!”

 พ่อไม่ได้พูดอะไร แต่จูงมือลูกของเขาออกไปที่รั้วหลังบ้าน
และบอกกับลูกว่า “ทำได้ดีมาก ลูกพ่อ และเจ้าลอง มองกลับไปที่รั้วเหล่านั้นสิ
เจ้าเห็นหรือไม่ว่า รั้วนั้นมันไม่ เหมือนเดิม ไม่เหมือน..กับที่มันเคยเป็น
จำไว้นะลูก เมื่อใดก็ตามที่เจ้าทำอะไรลงไปโดยใช้อารมณ์
สิ่งนั้นมันจะเกิดเป็นรอยแผล เหมือนกับการเอามีดที่แหลมคมไปแทงใคร สักคน
ต่อให้ใช้คำพูด ว่า “ขอโทษ” สักกี่หน
ก็ไม่อาจลบความเจ็บปวด ไม่อาจลบรอยแผลที่เกิดขึ้นกับเขาคนนั้น ได้

 ฉันใดก็ฉันนั้น “กับเพื่อน” ..
เพื่อน เปรียบเสมือน อัญมณีอันมีค่าที่หายาก
เป็นคนที่ทำให้เรา ยิ้ม
เป็นคนที่คอยให้กำลังใจ และยินดีเมื่อเราพบกับความ สำเร็จ
เป็นคนที่คอยปลอบใจเราเมื่อยามเศร้า ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับ เรา
และจริงใจกับเราเสมอ ...
แสดงให้เขาเห็นว่าเราห่วงใยเขามากแค่ไหน
และระวังสิ่งที่เราทำไป  ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำ
และจงจดจำไว้เสมอว่า "คำขอโทษ" ไม่ว่าเขาจะยกโทษให้เราหรือไม่ก็ตาม
แต่สิ่งที่มันเกิดขึ้น  คือ รอยร้าวที่เขาคงไม่อาจลืมมันได้ ...... ตลอด ไป”

 หวังว่านิทานนี้คงช่วยให้พวกเราอยู่ร่วมกัน ทำงานร่วมกัน คบกันด้วยความรู้สึกที่ดีต่อกันขึ้นเรื่อยๆ ตลอดไป.....

(ที่มาจากเด็กดีดอทคอมนะจ๊ะ...looneytunes)

วันนี้อาจจะตั้งชื่อแปลก ๆ จริง ๆ แล้วออกไปข้างนอกมาแล้วก็เจอรถติดเป็นชั่วโมง ซึ่งเมื่อวานก็เจอไป 3 ชั่วโมงบนถนน นั่งกันลืมไปเลย เลยสงสัยว่าทำไมเวลาฝนตก รถต้องติดทุกครั้ง (ถ้าเป็นประเด็นอื่นจะไม่ค่อยติดนาน ๆ) มีหลายคนสันนิษฐานว่า

1. รถติดเพราะว่ารถต้องขับช้าลง ถนนมันลื่น

2. เกิดอุบัติเหตุ

3. มองกระจกไม่เห็น

4. ...

 

แต่เราแค่สงสัยว่า จำนวนรถบนท้องถนนปกติมันก็เท่าเดิม สมมุตืว่าตอนฝนยังไม่ตกรถมีอยู่ประมาณ 100 คันบนถนนเส้นนั้น (สมมุตินะสมมุติ) มันก็จะวิ่งไปเรื่อย ๆ ของมันอาจจะมีติดไฟแดงนิดหน่อยแต่เราจะรู้ว่ามันเป็นไฟแดง แต่พอฝนตกขึ้นมาปุ๊บ!!! รถติดเลย...งง สังเกตุมาหลายครั้งและ ใครรู้สาเหตุช่วยบอกหน่อยนะคะเอาแบบเหตุผลจริง ๆ (อืมหรือเราจะคิดไปเองคนเดียวหว่า..อิอิ)  

Hi My Blog,

 

ตั้งแต่หลังสงกรานต์มานี่รู้สึกเหมือนพักมากไปหรือยังไม่พอก็ไม่รู้ เริ่มเนือย ๆ ในการทำงานลูกค้าก็ห่างหาย แต่พอมาอาทิตย์นี้ยุ่งมาก ๆ อีกแล้วทั้งงานใหม่ งานเก่า งานโอนต่าง ๆ นา ๆ สงสัยลูกค้าเริ่มจะปรับตัวจากการพักผ่อนอันยาวนานได้ อิอิ เลยมากันทีเดียวเลย (ดีกว่าไม่มีงานจะทำ) * วันหยุดที่ผ่านมาดูหนังทั้ง 2 วันเลย เหมือนจะเตรียมสอบอะไรซักอย่างหรือดูเอาโล่

วันเสาร์ >> TITANIC, CURSE of GOLDEN FLOWER, THE HOLIDAY, หนังโจวซิงฉือ (อีกรอบพอดีมันเอามาฉายในทีวี) พูดถึงเรื่องหนังในทีวีแล้วขอนอกเรื่องหน่อย เดี๋ยวนี้ดูทีวีไม่ค่อยสนุกอีกต่อไป เนื่องจากเราจะเห็นแต่ภาพมัว ๆ จากการเซ็นเซอร์ ไม่รู้จะเซ็นอะไรนักหนา บางเรื่องแทบจะเหลือแค่หน้าดารา อืมแต่ก็ดีจะได้มีอะไรให้จินตนาการตอนดูหนังเป็นการฝึกความคิดสร้างสรรค์และจินตนาการคล้าย ๆ กับการอ่านหนังสือ ประเภทของเรทต่าง ๆ ออกเป็น 4 ระดับ คือ

"ด." หมายถึง รายการสำหรับเด็กอายุ 2-12 ปี (แต่ว่าอย่าเปิดตอนเวลา 2 ทุ่มกว่า ๆ นะหมดเวลาเด็กและ)

"ท." รายการ ทั่วไปที่ชมได้ทุกเพศทุกวัย (เช่นหนังเรื่องหอแต๋วแตก...ทุกเพศ...ทุกวัย)

"น." รายการที่ผู้ปกครองควรให้คำ แนะนำ (ควรแนะนำว่าที่มัว ๆ นั่นน่ะ รูปอะไร เพราะมองไม่เห็นเลยทั้งจอ อิอิ)

"ฉ." รายการ เฉพาะที่ไม่เหมาะสมกับเด็กและเยาวชน (แต่ทำยอดคนดูได้สูงสุด...เง้อ!)

วันอาทิตย์ >> SNAKE ON THE PLANE, HULK, จำชื่อไม่ได้และ

* แต่หนังที่ดู ๆ มาก็สนุกทุกเรื่องเลยนะ อย่างเรื่อง CURSE of GOLDEN FLOWER เนี่ยเนื้อเรื่องก็สนุกดี ฉากก็สวย อลังการงานสร้างจริง ๆ ใช้คนเยอะมาก ๆ แล้วก็ตามฉบับหนังจีนที่จะเก็บรายละเอียดเรื่องเครื่องประดับ prop ต่าง ๆ เยอะแยะไปหมด สวย ๆ ใครยังไม่ได้ดูก็ลองไปหาดูนะคะ * วันนี้คุยกับเจ้านายได้ความคิดดี ๆ ติดมา เรื่องความแตกต่างระหว่าง "ความหวัง" กับ "ความฝัน" เราคิดว่าความหวังเป็นเหมือนแรงกระตุ้นที่ทำให้เราพยายามทำให้ได้ พยายามจนประสบความสำเร็จดังที่หวังไว้ ความหวังทำให้เรามีแรงที่จะเพิ่มคุณค่าให้กับชีวิตเราทุกวัน ส่วนความฝันบางทีก็อาจเป็นสิ่งที่ไกลเกินเอื้อม หรือแทบจะเป็นจริงไม่ได้แต่เมื่อเราได้ฝันเราก็จะมีความสุขกับมัน ณ ช่วงเวลานั้น ๆ ดังนั้นเราคิดว่าคนเราน่าจะให้เวลากับความหวังของเราให้มากกว่าความฝันนะคะ เออแต่อย่าหวังอะไรมากเกินไป หวังแบบ"พอเพียง" ก่อนแล้วพยายามทำให้ได้ดังหวังไปตามสเต็ป ...สู้ สู้

 

หมายเหตุ: อันนี้ความคิดเห็นส่วนตัว ถ้าใครคิดไม่เหมือนแชร์กันได้นะคะ ไม่มีใครผิดหรือถูกแต่เราจะไม่ก้าวก่ายความคิดของกันและกัน ^ - ^

 

Looneytunes